Na een werkdag op woensdag 27 mei 2026 had ik weer zin om even de racefiets te pakken. Het was zo’n middag waarop het heerlijk is om na het werk het hoofd leeg te maken en nog een mooie ronde te rijden. Mijn keuze viel op een bekende, maar altijd prachtige route richting de Maasdijk tussen Heumen en Grave.
Het weer werkte daarbij prima mee. In Sint Anthonis was het een aangename lentedag, met volop ruimte voor de zon en temperaturen die overdag rond de 20 à 25 graden lagen. Er viel geen neerslag en er stond een noordoostelijke wind. De wind was duidelijk aanwezig, maar niet extreem sterk. Juist omdat ik wist dat ik een flink stuk over de dijk zou fietsen, besloot ik daar bij het uitzetten van de route rekening mee te houden. (meteoblue)
Via de Kraaijenbergse Plassen naar Heumen
Ik vertrok vanuit Sint Anthonis en koos ervoor om het rondje linksom te rijden. Op die manier zou ik later op de Maasdijk de wind zoveel mogelijk in de rug hebben. Dat bleek een goede keuze.
De eerste kilometers gingen in noordelijke richting. Vanuit Sint Anthonis reed ik via Rijkevoort en Haps naar Vianen. Daarna ging het verder richting Linden, met de prachtige Kraaijenbergse Plassen als herkenbaar punt onderweg. Via de brug van de A73 bereikte ik vervolgens Heumen.
Vanaf daar begon voor mij het mooiste gedeelte van de tocht.
Heerlijk fietsen langs de Maas
Bij Heumen draaide ik de Maasdijk op. Het is een prachtig stukje om met de racefiets te rijden: de Maas aan de ene kant, het groene landschap aan de andere kant en de dijk die zich steeds verder door het landschap slingert.
Via Overasselt fietste ik richting Nederasselt. Dankzij mijn keuze om de route linksom te rijden, had ik op dit gedeelte de wind grotendeels mee. Dat maakt op de racefiets natuurlijk een behoorlijk verschil. Met de wind in de rug kun je heerlijk doortrappen en ondertussen volop genieten van het landschap.
Bij Nederasselt stak ik vervolgens de brug bij Grave over. Aan de andere kant van de Maas ging ik rechtsaf en volgde ik nog een mooi stuk dijk in de richting van Velp.
Daarmee kwam er langzaam een einde aan het mooiste Maasgedeelte van de route, maar er stonden nog genoeg mooie kilometers op het programma.
Via Velp en Langeboom terug naar huis
In Velp ging de route weer zuidwaarts. Via het Brabantse buitengebied fietste ik richting Langeboom. Daar nam ik even een korte pauze bij de plaatselijke kinderboerderij. Op een bankje kon ik even bijkomen van de inspanning, wat drinken en rustig om me heen kijken.
Na deze korte stop stapte ik weer op de racefiets voor het laatste gedeelte van de tocht. Via het buitengebied van Mill ging het richting Wilbertoord. Vervolgens reed ik via het buitengebied van Wanroij terug naar Sint Anthonis.
De laatste kilometers waren daarmee een mooie afsluiting van een heerlijke fietsrit na het werk.
Een mooie ronde van 64 kilometer
Uiteindelijk stond er 64 kilometer op de teller. Met een gemiddelde snelheid van 31,5 km/u was het tempo uitstekend en kon ik zeker tevreden terugkijken op de rit.
Het was vooral de combinatie die deze tocht zo geslaagd maakte: een mooie bekende route, prettig fietsweer, een stevige maar goed te benutten noordoostenwind en natuurlijk het prachtige stuk langs de Maas tussen Heumen, Overasselt en Grave.
Een heerlijke manier om na een werkdag nog even de racefiets te pakken en een paar uur te genieten van het Brabantse en Gelderse landschap.