Zaterdag 8 augustus 2026
Het weer zag er vanmorgen opnieuw prima uit voor een mooie rit op de racefiets. Alleen vroeg in de ochtend was het nog behoorlijk fris, met temperaturen van zo’n 11 à 13 graden. Maar de verwachting was dat het gedurende de dag langzaam warmer zou worden. Daarom besloot ik niet te lang te wachten en op tijd op pad te gaan.
Vandaag stond er namelijk iets bijzonders op het programma: de Gran Fondo van augustus. Het doel was om ruim boven de 100 kilometer uit te komen. Ik had een mooie route uitgezet richting Groesbeek, waarbij ik in het eerste gedeelte ook de nodige hoogtemeters zou meepakken. Vanuit Groesbeek zou de route vervolgens via Molenhoek en Heumen verder richting het noorden gaan.
Het eerste gedeelte van de rit was behoorlijk pittig. De temperatuur kroop langzaam omhoog en ergens onderweg werd het warm genoeg om de armstukken uit te doen. Dat kwam goed uit, want niet veel later stond de beklimming bij Milsbeek op het programma. Via Milsbeek en Breedeweg ging het vervolgens richting Groesbeek. De klimmetjes zorgden meteen voor de nodige hoogtemeters en maakten duidelijk dat dit niet zomaar een ontspannen zondagsrondje zou worden.
In Groesbeek sloeg ik linksaf richting Molenhoek. Daar ben ik even op zoek gegaan naar een watertappunt. Uiteindelijk vond ik er één en kon ik mijn bidon bijvullen. Eén bidon was nog helemaal vol, dus voorlopig kon ik weer voldoende vooruit.
Vanuit Molenhoek ging het verder richting Heumen. Bij Heumen stak ik de brug over en eenmaal aan de andere kant sloeg ik rechtsaf richting de Berendonk. Daar aangekomen vond ik het wel tijd voor een lekkere, lange rustpauze. Even de benen laten herstellen, wat eten en drinken en genieten van het moment. Bij een rit van deze lengte is zo’n pauze zeker geen overbodige luxe.
Na de rust ging de route verder richting Norden en al snel bereikte ik Alverna. Vanaf daar koos ik voor mooie rustige achterafweggetjes door het buitengebied. Via deze fraaie wegen reed ik richting Overasselt. Daar maakte ik de doorsteek naar de dijk langs de Maas.
De dijk loopt vanaf de A73 bij de Maasbrug helemaal richting Nederasselt en Grave. Ik kwam er ongeveer halverwege op en vanaf daar kon ik de dijkweg mooi volgen tot aan de brug bij Grave. Het was een heerlijk stuk om te fietsen. Vervolgens ging ik de brug over en sloeg rechtsaf, langs het gemaal, richting Velp.
Bij Velp volgde ik de Maasdijk weer in de richting van Overasselt. Op een gegeven moment verliet ik de dijk en sloeg linksaf om richting Reek te gaan.
In Reek was het opnieuw tijd om de watervoorraad aan te vullen. Ook hier had ik geluk: ik vond een watertappunt. Op een bankje zaten ondertussen verschillende mensen gezellig te wachten op een optocht van oude tractoren. Dat bleek een leuke onverwachte onderbreking van mijn rit te worden. Terwijl ik mijn rustpauze hield, kwamen de oude trekkers één voor één voorbij. Een mooi tafereel en eigenlijk precies het soort toevallige momenten dat een lange fietstocht extra leuk maakt.
Toen het grootste deel van de tractoren voorbij was, stapte ik weer op voor het laatste gedeelte van de route. Vanuit Reek ging het richting Langeboom, vervolgens naar Mill en daarna via Wilbertoord verder richting huis. En ja, vanaf daar begint het bekende gevoel: je ruikt de stal alweer.
Maar ik zat nog nét niet boven de 100 kilometer. Dus moest er nog een klein lusje worden gemaakt om de Gran Fondo officieel af te kunnen strepen. Bij Landhorst ging ik daarom richting Rijkevoort en vervolgens het bos in, de Sint Tunnische bossen in. Via de verharde bosweg reed ik door tot aan de Gemertseweg.
Daar sloeg ik linksaf richting Sint Tunnis. Via de Gemertseweg kwam ik uiteindelijk bij de Peelkant uit. Vanaf daar was het eigenlijk alleen nog een kwestie van doorzetten. De benen begonnen de kilometers natuurlijk wel te voelen, maar het doel was bereikt: ruim boven de 100 kilometer.
En wat uiteindelijk misschien nog wel het meest verrassend was: ik was helemaal niet voor het gemiddelde vertrokken. Het doel was simpelweg de Gran Fondo van augustus volbrengen. Toch kwam de gemiddelde snelheid uiteindelijk uit op 31,3 kilometer per uur. Dat had ik vooraf zeker niet verwacht.
Er stond onderweg wel wat wind, maar over het algemeen waren de omstandigheden uitstekend. De temperatuur liep gedurende de rit behoorlijk op, waardoor het maar