De toertocht van Venray is meestal de eerste MTB toertocht van het nieuwe seizoen. Dit jaar is dat niet anders. De laatste jaren heb ik deze overgeslagen omdat die nog in de vakantie viel, maar omdat de organisatie de toertocht een week moest verplaatsen kwam het me ook beter uit. Na een paar proefritten met de MTB, die een goede beurt had gehad, was het dus weer tijd voor het serieuzere werk.
De afgelopen dagen is het erg nat geweest, veel regenbuien. Dus ik was toch wel bang dat het er allemaal niet zo best bij zou liggen. Maar dat viel me reuze mee. Toen ik in de vroege ochtend in de auto stapte richting Venray was het nog een beetje miezerig. Ik heb mijn regenjasje meegenomen, maar heb hem uiteindelijk niet hoeven gebruiken.
Ik was in Venray 1 van de eersten, en ik denk zelfs dat ik als eerste onderweg was. Lekker vroeg en weinig last van anderen. Of anders gezegd, anderen hadden geen last van mij. Kort na de start kwam ik er wel achter dat het allemaal iets minder lekker liep dan op droge paden. Enkele landbouwpaden waren flink zompig, en het leek er af en toe wel op dat ik met de rem erop reed. Het was erg pittig. De rest van de route was ook best aan de zware kant. Na een poos kwam ik in de Testerikse bossen, waar de MTB route van Ysselsteyn ligt. Kort daarna volgde de ballonzuilbossen met de MTB routes van Venray. Veel stukken staan daar bekend als zwaar vanwege de vele wortels op de route. Het stuitert alle kanten op waardoor het heel moeilijk is om je ritme te vinden.
In de Ballonzuilbossen was ook de pauzeplaats. Ook daar kwam ik als eerste aan. Ondanks dat was allen gereed en stond er een keur aan koffie, thee, koeken, bananen en ga zo maar door. Heel goed.
De route ging na nog een stuk door de Ballonzuilbossen richting de MTB route van Overloon. Een route en een omgeving die ik goed ken. Ik vreesde dat er gekozen was voor bepaalde stukken die heel lastig en vervelend zijn, en ik kreeg gelijk. Het was soms flink zwoegen. Maar we sloegen ons er doorheen. Na nog meer stukken door de bossen van Overloon kwam de route uit op de Loonseweg vlakbij de A73. Die stak ik over. Toen ik de route op GPS eerder had bekeken dacht ik dat het vanaf hier een stuk gemakkelijker zou worden. Nou, niets was minder waar. Er waren weinig verharde wegen, wat ook gebruikelijk is bij een toertocht, maar ze hadden echt alle onverharde paden in de buurt uitgekozen. Geen tijd om uit te rusten. Ook het gedeelte door de Boschhuizerbergen, een bosgebied ten noord-oosten van Vernay, was echt lastig. Er was een splitsing voor de kortere route, ik heb even getwijfeld, maar heb toch de 55 km route gevolgd.
Aangekomen in Venray dacht ik toch echt dat ik er bijna was en de route vooral verhard door de woonwijken zou lopen. Weer had ik het mis. Veel paden door parkachtige gedeeltes en houtwallen langs de wijken op. Zwaarder dan ik had verwacht. Gelukkig bereikte ik uiteindelijk de finish, maar toen had ik het toch ook echt wel gehad. Desondanks ben ik wel blij dat de kop van de MTB toertochten voor dit seizoen er weer af is.