Het is vakantie en voordat we richting Oostenrijk zouden vertrekken, wilde ik nog één keer lekker de racefiets pakken. Op zondag 7 juni 2026 stond er daarom een mooie ronde door het Brabantse en Noord-Limburgse land op het programma. Het doel voor vandaag was Asten, een plaats die wat verder van huis ligt en daarmee een mooie uitdaging vormde voor een rondje van behoorlijke afstand.
Een mooie start richting Overloon
Vanuit huis stapte ik op de racefiets en zette ik koers richting Overloon. De wegen richting Overloon en Merselo zijn inmiddels bekende kost voor mij. Ik weet er goed de weg en hoef daar eigenlijk niet meer na te denken over welke kant ik op moet. Maar juist daarna werd het interessanter.
Via het buitengebied ging de route richting Ysselsteyn. Vanaf daar kwam ik op wegen die voor mij nog grotendeels onbekend waren. Dat maakt zo’n fietstocht extra leuk: je rijdt niet alleen kilometers, maar ontdekt onderweg ook steeds weer nieuwe wegen en mooie stukken van het Brabantse landschap.
Vervolgens ging het richting Griendtsveen en Mariapeel. Ik koos er niet voor om dwars door Mariapeel te fietsen, maar reed erlangs in de richting van Liessel. Het landschap veranderde langzaam en de kilometers begonnen ondertussen aardig op te lopen.
Via Liessel naar Asten
Vanuit Liessel was Asten het volgende en tevens verste doel van de dag. Uiteindelijk bereikte ik Asten en daar was het tijd voor een korte praktische stop. Bij het bekende watertappunt vulde ik mijn bidons opnieuw. Die plek ken ik inmiddels goed van eerdere fietstochten en het is altijd prettig om onderweg een betrouwbaar punt te hebben waar je je watervoorraad kunt aanvullen.
Na de korte stop in Asten kon de route weer verder.
Noordwaarts via Ommel en Deurne
Vanaf Asten ging het voornamelijk weer noordwaarts. Via Ommel en Deurne reed ik richting Milheeze. Het landschap bleef afwisselend: open agrarisch gebied werd afgewisseld met bosrijke stukken.
Vanuit Milheeze volgde een mooi gedeelte door de Stippelberg. Het fietspad door dit natuurgebied is een prachtig onderdeel van de route. Daarna ging het langs Nederheide en opnieuw door het buitengebied.
Via de agrarische wegen zette ik vervolgens koers richting Vredepeel. Vanaf daar kwam ik weer steeds dichter bij het bekende gebied rond huis. De route werd daarmee vertrouwd terrein en de laatste kilometers waren eigenlijk eenvoudig in te vullen.
De laatste kilometers door het bos
Voor het laatste gedeelte koos ik bewust nog voor een mooie route door het bos. Via de staatsbossen van Sint Tunnis reed ik richting huis. Na alle open wegen en verschillende dorpen was het een mooie manier om de tocht af te sluiten.
Uiteindelijk stond er 96 kilometer op de teller. Een mooie afstand, zeker als laatste serieuze trainingsrit voordat de vakantie naar Oostenrijk zou beginnen.
Het gemiddelde viel deze keer iets tegen. Ik kwam uit op ongeveer 30,7 kilometer per uur. Dat is zeker niet mijn beste gemiddelde en normaal gesproken zit ik daar graag wat boven. Maar vandaag was dat eigenlijk bijzaak. Het ging vooral om lekker fietsen, nieuwe wegen ontdekken en genieten van de omgeving.
Het weer
Ook het weer werkte goed mee. Op 7 juni lag de temperatuur in de regio grofweg tussen 12 en 22 graden. Er was veel ruimte voor de zon, met ongeveer elf uur zonneschijn, al was er ook een kleine kans op een bui. De wind kwam voornamelijk uit zuidwestelijke tot westelijke richtingen en was over het algemeen niet extreem sterk. (Weeronline)
Dat past goed bij het beeld van een fijne vakantiedag waarop je er graag met de racefiets opuit gaat. De temperatuur was aangenaam om langere tijd te fietsen en de zonnige omstandigheden maakten het landschap extra mooi. Juni 2026 zou uiteindelijk als geheel zeer warm en zonnig eindigen, hoewel de eerste helft van de maand nog geregeld met buien en een westelijke stroming te maken had. (knmi.nl)
Een heerlijke laatste rit voor de vakantie
Met 96 kilometer was dit een mooie ronde richting het zuiden geworden. Van de bekende wegen bij Overloon en Merselo, via voor mij nieuwe wegen bij Ysselsteyn en Griendtsveen, langs Mariapeel en via Liessel naar Asten, om vervolgens via Ommel, Deurne, Milheeze, de Stippelberg en Vredepeel weer terug naar huis te rijden.
Het gemiddelde van 30,7 kilometer per uur was misschien niet helemaal wat ik ervan gehoopt had, maar dat mocht de pret absoluut niet drukken. Het was een prachtige dag, de route was afwisselend en ik heb opnieuw volop genoten van het fietsen.
En misschien was dat wel het belangrijkste: met een goed gevoel de racefiets wegzetten, want de volgende bestemming was Oostenrijk!